( 1 ) 51 . رستخيز و پايان اين جهان ، با متن اين پيمان‌نامه ، ناهماهنگى نخواهند كرد . بر اين پيمان‌نامه كه آن را محمد بن عبد اللّه ، پيام‌آور خدا ، براى همهء ترسايان 54 . نوشته ، و به كار بستن همهء شروط آن را در جهت سود ايشان پذيرفته است ، كسانى كه نام و گواهيشان در پايان آن آمده است ، گواه گشته‌اند ( 9 ) : على بن ابى طالب أبو بكر بن ابو قحافه 57 . عمر بن خطّاب عثمان بن عفّان ابو الدّرداء ابو هريره عبد اللّه بن مسعود عباس بن عبد المطّلب 60 . فضل بن عبّاس زبير بن عوّام طلحة بن عبد اللّه سعيد بن معاذ سعد بن عباده ثابت بن قيس 63 . زيد بن ثابت ابو حذيفة بن عتبه هاشم بن عتبه عبد العظيم بن حسن عبد اللّه بن عمرو بن عاص عمّار بن ياسر 66 . على بن ابى طالب ، به خطّ خويش اين پيمان‌نامه را نوشت ، در مسجد پيامبر ( ص ) 69 . در تاريخ سوم محرم دومين سال هجرت ؛ و يك نسخه در خزانهء سلطان نهاده شد . و با انگشترى پيامبر مهر گشت ؛ و آن ، بر روى پوست دبّاغىشدهء طائفى ، نوشته شد . 73 . پس به راستى خوشا به حال آن كس كه به اين پيمان‌نامه و شروط آن ، وفادار ماند ! وى نزد خدا در شمار اميدواران به بخشايش پروردگار خويش ، خواهد بود . و السّلام . . . . ( 10 ) ( 2 ) روانشاد احمد زكى پاشا ، روايت راهبان را از دارندگان اين پيمان‌نامه آورده و در پيشگفتار رسالهء خويش ، آگاهيهاى ديگرى نيز داده است كه ما نوشتهء زير را از آن رساله ، مىآوريم : « پيامبر ( ص ) پيش از روزگار پيامبرى خويش ، همراه عمّ خود ابو طالب ، به سرزمين شام ، آمد و شد بسيار داشت . چنان پيش آمد كه روزى كاروان ايشان از راه طور ، از كنار دير ، گذر كرد . ابو طالب عمّ پيامبر ، سالار كاروان بود . كاروانيان در آنجا فرود آمده ميهمان راهب گشتند . همهء كاروانيان به جز پيامبر ( ص ) - به دير رفتند . او بيرون دير ماند . زيرا بر پايهء شيوهء رفتارى تازيان ،